กลุ่มอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติทางทะเล

ประวัติความเป็นมา

ย้อนอดีตเมื่อ พ.ศ. 2534-2535 ชาวบ้านที่ทำประมงเก็บหอยด้วยมือไม่มีหอยจะให้เก็บ เนื่องจากมีการลักลอบจับหอยแครงและหอยเสียบโดยใช้เครื่องทุ่นแรง โดยไม่นึกถึงผลกระทบระบบนิเวศน์ และความเดือดร้อนของชาวบ้านที่มีอาชีพเก็บหอยด้วยมือ ซึ่งเป็นอาชีพเลี้ยงครอบครัว ชาวบ้านจึงต้องทิ้งถิ่นฐานบ้านเรือนไปทำอาชีพประมงที่จังหวัดอื่น จนเมื่อปี 2535 ผู้ใหญ่จรรจง พิทักษ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ปรึกษาหารือกับชาวบ้านเรื่องการดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติและระบบเศรษฐกิจพอเพียงของชุมชน

หลักคิด

ผู้นำต้องเป็นหลักชัยในการคิดพิทักษ์สิทธิประโยชน์ การปฏิบัติจัดระบบให้เป็นระเบียบ การดูแลรักษา การพัฒนาควรอยู่บนพื้นฐานที่ถูกต้องถูกกฎหมาย ทุกคนร่วมกัน ทุกท่านช่วยทำ แบ่งปันหากิน ทรัพย์สินถาวร เพื่อคงไว้ให้ยาวนาน เพื่อชาวบ้านมีอาชีพทำเลี้ยงครอบครัวแบบพอเพียงและยั่งยืน

แนวทางการบริหารจัดการ

1. แบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบตามความถนัด
2. การเรียนการปฏิบัติ ทักษะ ประสบการณ์งานประมงพื้นบ้าน
3. สิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศน์ท้องทะเลมีการรักษาสมดุลพื้นที่เป็นอย่างดี เพื่อรักษาทรัพยากรสัตว์น้ำ

การพัฒนากิจกรรม

1. คอยดูแลทรัพยากรให้คงทนคน พัฒนาบุคลากรให้รู้รักษ์ธรรมชาติ
2. ออกตรวจเฝ้าระวังต่อเนื่องฝึกฝนคนรุ่นใหม่ให้รักให้หวงใส่ใจรักษาทรัพยากรธรรมชาติให้ยั่งยืน
3. จัดอบรมฝึกทักษะประสบการณ์ให้เชี่ยวชาญการปฏิบัติ

แนวทางการระดมทุน

แหล่งทุนที่ให้การสนับสนุน ได้แก่ ไทยสหประชาชาติ กองทุนเพื่อพัฒนาสังคม (SIF) การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย (ปตท.) องค์การบริหารส่วนตำบลบางขุนไทร

กระบวนการคิดในการแก้ไขปัญหา

1. แก้ไขพฤติกรรม (คน) บนพื้นฐานการถูกต้องไม่ปกป้องการถูกใจ
2. แก้ไขพฤติกรรม (คน) บนความโลภไม่รู้จักพอ ก่อทำลายระบบนิเวศน์
3. แก้ไขพฤติกรรม (คน) เห็นประโยชน์ส่วนตนบนความเดือดร้อนชาวบ้าน
4. แก้ไขพฤติกรรม (เจ้า) ชาวบ้านยกมือไหว้ หน้าที่ให้มีหัวใจเป็นธรรม

องค์ความรู้ที่โดดเด่น

การทำงานด้านอนุรักษ์ฯ เป็นแหล่งศึกษาเรียนรู้ให้กับนักศึกษา และได้รับรางวัลลูกโลกสีเขียว และใบประกาศรับรองจากหน่วยงานต่างๆ

ที่มา : กรมส่งเสริมการเกษตร "ทำเนียบแหล่งเรียนรู้วิสาหกิจชุมชน", 2552.