หลักคิด
20 ปีแห่งการสร้างคนให้มีวิถีชีวิตเรียบง่าย มักน้อย สันโดษ ขยันขันแข็ง เสียสละ สะพัดสู่สังคม สร้างความสมบูรณ์ในปัจจัย 4 สร้างจารีตประเพณี วัฒนธรรม มีระบบสาธารณโภคี รายได้ทั้งหมดไม่รับเข้าส่วนตัว ทำงานฟรี เมื่อเราพัฒนาคนให้อยู่ร่วมกันได้ด้วยระบบสาธารณโภคีอย่างมั่นใจ เราจึงสร้างวัตถุตามหลังโดยการขยายพื้นที่เพื่อทำการเกษตร (อาหาร ยารักษาโรค) สร้างป่า (อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม) และอาคารบ้านพัก จากการเสียสละแรงงานของพวกเราทุกคน เพื่อประโยชน์สูงประหยัดสุด สู่เศรษฐกิจพอเพียงแบบบุญนิยม ตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง สมาชิกทุกคนเป็นผู้ปฏิบัติธรรม ถือศีลห้าไม่มีอบายมุข รับประทานอาหารมังสวิรัติ และร่วมผลิตปัจจัยสี่ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต มีแนวคิดในการอนุรักษ์ประเพณีและวัฒนธรรมท้องถิ่นที่ดีงาม ใช้ชีวิตความเป็นอยู่ที่เรียบง่าย อนุรักษ์สิ่งแวดล้อมตระหนักถึงปัญหามลพิษ ปัญหาขยะ มีการแปรรูปอาหารอย่างครบวงจร จึงทำให้เกิดฐานงานต่าง ๆ ขึ้นภายในชุมชนและสามารถพัฒนาเป็นชุมชนพัฒนาตนเองอย่างยั่งยืนต่อไป
แนวทางการบริหารจัดการ
- สัมมาทิฐิ (การเห็นชอบ) เชื่อในคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และนำไปปฏิบัติให้เกิดผลยิ่ง ๆ ขึ้นตามลำดับ เห็นการเสียสละดีกว่าเอาเปรียบ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
- สัมมาสังกัปปะ (การดำริชอบ) หมายถึง การปรุงแต่งจิตในการคิดและการกระทำสิ่งต่าง ๆ ซึ่งจะต้องไม่ดำริเพื่อให้เกิดกาม (ความใคร่อยาก) พยาบาท (โกรธ อาฆาต) วิหิงสา (การเบียดเบียน)
- สัมมาวาจา (การพูดดี) ระวังคำพูดอยู่เสมอ ไม่พูดคำหยาบ โกหก ส่อเสียดและเพ้อเจ้อ
- สัมมากัมมันตะ (การกระทำชอบ) การแสดงออกทางกายจะต้องระวังสังวรอยู่เสมอ ไม่ให้เกิดการฆ่า เบียดเบียน ทำให้เจ็บปวด การลักขโมย เอาเปรียบ คดโกง การประพฤติผิดสามี ภรรยาและบุตรของผู้อื่น
กิจกรรมที่ดำเนินการ
- โรงงานปุ๋ยอินทรีย์อัดเม็ด
- กลุ่มวิสาหกิจชุมชนพึ่งตนอง
- ร้านค้าชุมชนจำหน่ายสินค้าราคาถูก
- ผลิตเครื่องสีข้าวกล้องจำหน่าย
- สวัสดิการชุมชนระบบสาธารณโภคี
- ศูนย์ฝึกอบรมตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง
แนวทางการระดมทุน
สมาชิกมีการพึ่งพาตนเอง โดยยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียง
กระบวนการคิดในการแก้ปัญหา
ใช้กระบวนการแบบมีส่วนร่วมของสมาชิก
องค์ความรู้ที่โดดเด่น
- ปุ๋ยอินทรีย์อัดเม็ด
- วิสาหกิจชุมชนพึ่งตนเอง
- ร้านค้าชุมชน
- สวัสดิการชุมชนระบบสาธารณโภคี
ที่มา: กรมส่งเสริมการเกษตร "ทำเนียบแหล่งเรียนรู้วิสาหกิจชุมชน", 2552.